
Joga to nie tylko pozycje ciała, czyli asany. Drugim filarem są ćwiczenia oddechowe, nazywane pranajamą. W klasycznym ujęciu jogi pranajama jest jednym z ośmiu jej elementów.
Pranajama polega na świadomej zmianie sposobu oddychania. Można zwalniać oddech, wydłużać wydech, oddychać na przemian jedną dziurką nosa albo krótko i energicznie wydychać powietrze. Ćwiczenia zwykle wykonuje się w pozycji siedzącej.
Oddychanie działa automatycznie, ale możemy nim sterować. To jedna z niewielu funkcji ciała, przez które wpływamy na autonomiczny układ nerwowy. To ta część układu nerwowego, która reguluje m.in. pracę serca i ciśnienie.
Wolny oddech – około 6 oddechów na minutę – sprzyja aktywności układu przywspółczulnego. Odpowiada on za odpoczynek i regenerację. W analizie 17 badań wolne oddychanie obniżało ciśnienie skurczowe średnio o ok. 5,6 mmHg, a rozkurczowe o ok. 3 mmHg. Autorzy podkreślają, że efekt jest umiarkowany, a badania różniły się między sobą.
Ćwiczenia oddechowe nie zastępują jednak leczenia nadciśnienia. Mogą być jedynie jego uzupełnieniem, o którym warto porozmawiać z lekarzem.
Naukowcy sprawdzają też, czy pranajama pomaga osobom chorującym psychicznie. W metaanalizie z 2025 roku przeanalizowano 6 badań z udziałem 517 pacjentów. Byli to m.in. pacjenci z depresją i zespołem stresu pourazowego (PTSD).
Wyniki są ostrożne. Techniki oddechowe przynosiły krótkotrwałą poprawę w niektórych analizach, gdy były częścią opieki ambulatoryjnej lub szpitalnej. Nie wykazano jednak istotnego wpływu na samą depresję. Oddech może więc wspierać terapię, ale jej nie zastąpi.
Oddech przeponowy (brzuszny)
To podstawa większości praktyk. Przepona to płaski mięsień oddzielający klatkę piersiową od jamy brzusznej. Przy wdechu brzuch delikatnie się unosi, a barki pozostają rozluźnione.
Przegląd systematyczny badań wskazuje, że oddech przeponowy może zmniejszać stres – zarówno odczuwany, jak i mierzony we krwi czy ślinie. Badań było jednak niewiele.
Pełny oddech łączy trzy etapy. Najpierw powietrze wypełnia dolną część płuc (brzuch), potem żebra, na końcu górną część klatki piersiowej. Wydech przebiega w odwrotnej kolejności. Ta technika uczy świadomego, głębokiego oddychania bez pośpiechu.
W ujjayi lekko zwęża się głośnię, czyli przestrzeń między strunami głosowymi. Oddech staje się wtedy słyszalny i przypomina cichy szum fal. Dźwięk pomaga skupić uwagę i naturalnie zwalnia tempo oddychania. Technikę często stosuje się podczas wykonywania asan.
To oddychanie na przemian przez lewą i prawą dziurkę nosa. Kciukiem i palcem serdecznym zamyka się kolejno jedną z nich. Wdech jedną stroną, wydech drugą – i odwrotnie. Nadi shodhana należy do technik spokojnych i jest częścią programu jogi zalecanego przez indyjskie Ministerstwo Ajurwedy i Jogi (Ayush).
Po spokojnym wdechu przy wydechu wydaje się cichy, niski dźwięk „mmm”, podobny do brzęczenia pszczoły. Wibracja i wydłużony wydech sprzyjają wyciszeniu. Bhramari również znajduje się w zestawie podstawowych ćwiczeń zalecanych przez ministerstwo.
Wiele technik łączy jedna zasada: wydech trwa dłużej niż wdech. W badaniu z udziałem dorosłych ćwiczenie z wydłużonym wydechem wykonywane 5 minut dziennie przez miesiąc poprawiało nastrój bardziej niż medytacja uważności. W tym samym badaniu sprawdzano też tzw. oddech kwadratowy – wdech, zatrzymanie, wydech i zatrzymanie po tyle samo sekund.
Kapalabhati to seria krótkich, energicznych wydechów z napięciem mięśni brzucha, po których wdech następuje sam. Bhastrika, czyli „oddech miecha kowalskiego”, to szybkie, mocne wdechy i wydechy. Obie techniki pobudzają, a nie wyciszają.
Tu potrzebna jest ostrożność. W metaanalizie badań u osób chorujących psychicznie działania niepożądane częściej wiązały się z szybkimi niż z wolnymi technikami oddechowymi. Szybkie oddychanie może też wywołać zawroty głowy.
Indyjskie Ministerstwo Ayush, które opracowało podstawowy program ćwiczeń jogi, zaleca kilka zasad ogólnych:
Szczególnie dotyczy to oddechów szybkich i technik z zatrzymaniem oddechu. Jeśli chorujesz na serce, masz nadciśnienie, przepuklinę albo niedawno przeszłaś lub przeszedłeś operację, zapytaj lekarza, które techniki są dla Ciebie bezpieczne.
Przegląd 58 badań nad ćwiczeniami oddechowymi wskazał, co sprzyja skuteczności w redukcji stresu i lęku:
Zacznij od oddechu przeponowego. Ćwicz w wygodnej pozycji, oddychaj nosem i nie wstrzymuj oddechu na siłę. Jeśli poczujesz zawroty głowy, wróć do naturalnego oddychania.
1. Usiądź wygodnie na krześle lub macie, z wyprostowanymi plecami.
2. Zamknij oczy lub skieruj wzrok w dół.
3. Wdychaj nosem, licząc w myślach do czterech.
4. Wydychaj nosem, licząc do sześciu.
5. Powtarzaj przez 5 minut, nie forsując oddechu.
Jeśli liczenie do sześciu jest zbyt trudne, skróć wydech. Ważne, by oddychać swobodnie. Z czasem możesz poprosić instruktora jogi o naukę kolejnych technik.
Przerwij ćwiczenie i skontaktuj się z lekarzem, jeśli podczas praktyki oddechowej lub po niej pojawią się:
Ból w klatce piersiowej z dusznością albo utrata przytomności to sygnał, by od razu zadzwonić pod numer alarmowy 112.
Oddech w jodze to zestaw różnych technik – od spokojnego oddechu przeponowego po szybkie, pobudzające kapalabhati. Najlepiej przebadane są techniki wolne, z wydłużonym wydechem, które mogą pomagać zmniejszać stres i umiarkowanie obniżać ciśnienie. Oddechy szybkie wymagają większej ostrożności i najlepiej uczyć się ich z instruktorem. Ćwiczenia oddechowe mogą uzupełniać leczenie, ale go nie zastępują.
Bibliografia
1. Jayawardena R., Ranasinghe P., Ranawaka H. i in., Exploring the therapeutic benefits of pranayama (yogic breathing): a systematic review, „International Journal of Yoga” 2020; 13(2): 99–110, doi: 10.4103/ijoy.IJOY_37_19, PMC7336946 (dostęp: 3.11.2026).
2. Mütze C., Mitzinger D., Haller H., Effectiveness of pranayama for mental disorders: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials, „Frontiers in Psychiatry” 2025; 16: 1616996, doi: 10.3389/fpsyt.2025.1616996, PMC12392162 (dostęp: 3.11.2026).
3. Chaddha A., Modaff D., Hooper-Lane C., Feldstein D.A., Device and non-device-guided slow breathing to reduce blood pressure: a systematic review and meta-analysis, „Complementary Therapies in Medicine” 2019; 45: 179–184, doi: 10.1016/j.ctim.2019.03.005, PubMed 31331557 (dostęp: 3.11.2026).
4. Hopper S.I., Murray S.L., Ferrara L.R., Singleton J.K., Effectiveness of diaphragmatic breathing for reducing physiological and psychological stress in adults: a quantitative systematic review, „JBI Database of Systematic Reviews and Implementation Reports” 2019; 17(9): 1855–1876, doi: 10.11124/JBISRIR-2017-003848, PubMed 31436595 (dostęp: 3.11.2026).
5. Balban M.Y., Neri E., Kogon M.M. i in., Brief structured respiration practices enhance mood and reduce physiological arousal, „Cell Reports Medicine” 2023; 4(1): 100895, doi: 10.1016/j.xcrm.2022.100895, PMC9873947 (dostęp: 3.11.2026).
6. Breathing practices for stress and anxiety reduction: conceptual framework of implementation guidelines based on a systematic review of the published literature, „Brain Sciences” 2023; 13(12): 1612, doi: 10.3390/brainsci13121612, PubMed 38137060 (dostęp: 3.11.2026).
7. Ministry of Ayush, Government of India, Common Yoga Protocol, wyd. czerwiec 2023, Morarji Desai National Institute of Yoga, PDF (dostęp: 3.11.2026).
Pranajama to zbiorcza nazwa ćwiczeń oddechowych w jodze. Polegają one na świadomym zwalnianiu, pogłębianiu lub zmianie rytmu oddechu. W tradycji jogi pranajama jest jednym z ośmiu elementów praktyki.
Na początek najlepiej sprawdza się oddech przeponowy, czyli brzuszny. Jest prosty, spokojny
Badania sugerują, że regularne wolne oddychanie może umiarkowanie obniżać ciśnienie krwi. Efekt jest jednak niewielki i różni się między osobami. Ćwiczenia nie zastępują leków przepisanych przez lekarza.