
Z wiekiem skóra traci grubość, elastyczność i zdolność do regeneracji. Melanocyty – komórki odpowiedzialne za pigmentację chroniącą przed promieniowaniem UV – działają mniej sprawnie. Oznacza to, że opalenizna pojawia się wolniej, ale uszkodzenia kumulują się szybciej.
Co więcej, wiele leków powszechnie stosowanych przez seniorów zwiększa wrażliwość skóry na słońce (tzw. fotouczulenie). Należą do nich między innymi niektóre antybiotyki (tetracykliny, fluorochinolony), leki moczopędne (hydrochlorotiazyd), niesteroidowe leki przeciwzapalne (ibuprofen, naproksen) oraz leki na serce i ciśnienie z grupy ACE-inhibitorów. Przed sezonem letnim warto omówić z lekarzem lub farmaceutą, czy przyjmowane preparaty wymagają dodatkowych środków ostrożności.
Bezpieczne opalanie nie oznacza rezygnacji ze słońca. Oznacza korzystanie z niego z głową. Oto fundament, od którego należy zacząć:
Pora dnia ma kluczowe znaczenie. Promieniowanie UV osiąga najwyższe wartości między godziną 10:00 a 16:00. W tym czasie seniorzy powinni unikać bezpośredniej ekspozycji na słońce lub przynajmniej ograniczyć ją do minimum. Najlepszy czas na spacer czy odpoczynek w ogrodzie to wczesny ranek (przed 10:00) lub późne popołudnie (po 16:00).
Filtry przeciwsłoneczne – obowiązek, nie opcja. Dermatolodzy zalecają seniorom stosowanie kremów z filtrem SPF co najmniej 30, a najlepiej SPF 50+. Filtr należy nakładać na 20–30 minut przed wyjściem na zewnątrz i powtarzać aplikację co 2 godziny – zwłaszcza po kąpieli lub intensywnym poceniu się. Nie wolno zapominać o uszach, karku, grzbietach dłoni i łysieniu głowy.
Nawodnienie to sprawa życia i śmierci. Starszy organizm jest znacznie bardziej podatny na odwodnienie, bo mechanizm pragnienia działa u seniorów mniej efektywnie. Podczas pobytu na słońcu należy pić wodę regularnie – co 15–20 minut – nawet jeśli nie odczuwa się pragnienia. Dziennie, w upalne dni, minimum 2–2,5 litra płynów.
To jedno z największych zagrożeń letnich dla osób starszych. Objawy, które powinny zaniepokoić, to:
W przypadku podejrzenia udaru cieplnego należy niezwłocznie przenieść osobę w chłodne miejsce, ochładzać ciało wilgotnym ręcznikiem i wezwać pomoc medyczną. To stan zagrożenia życia.
Synteza witaminy D w skórze jest jednym z głównych powodów, dla których ekspozycja słoneczna pozostaje zalecana nawet w starszym wieku. Niedobór witaminy D u seniorów wiąże się z osłabieniem kości (osteoporozą), większym ryzykiem upadków i złamań, a także z gorszą odpornością.
Polskie Towarzystwo Geriatryczne oraz Polskie Towarzystwo Osteoartrologii zalecają, by osoby po 65. roku życia eksponowały na słońce twarz i przedramiona przez około 15–20 minut dziennie w godzinach 10:00–15:00, bez filtru – w miesiącach od maja do września, przy czystym niebie. Jednak u wielu seniorów synteza skórna może być niewystarczająca i konieczna jest suplementacja witaminy D3 w dawce 800–2000 IU dziennie (zawsze po konsultacji z lekarzem).
Fizyczna ochrona przed słońcem jest tak samo skuteczna jak chemiczna. Seniorzy powinni zadbać o:
Nakrycie głowy – kapelusz z szerokim rondem (minimum 7,5 cm) chroni twarz, uszy i kark przed bezpośrednim promieniowaniem
Odzież z certyfikatem UPF (Ultraviolet Protection Factor) – lekkie, przewiewne tkaniny o wysokim wskaźniku ochrony UV
Okulary przeciwsłoneczne z filtrem UV400 – chronią przed zaćmą i degeneracją plamki żółtej, których ryzyko wzrasta z wiekiem
Cień jako priorytet – parasol plażowy, baldachim, drzewo – wszystko, co daje naturalne schronienie, powinno być pierwszym wyborem
Długoletnia ekspozycja na promieniowanie UV kumuluje się przez całe życie. Dlatego to właśnie seniorzy stanowią grupę najwyższego ryzyka zachorowania na czerniaka i inne nowotwory skóry. Warto regularnie oglądać skórę i zgłaszać się do dermatologa, gdy zauważymy:
Badanie dermatologiczne raz w roku to profilaktyka, na którą nigdy nie jest za późno.
Przed każdym pobytem na słońcu warto sprawdzić kilka kwestii:
Jeśli na wszystkie pytania odpowiedź brzmi „tak" – słońce może być Twoim sprzymierzeńcem.
Tak, umiarkowana ekspozycja na słońce jest bezpieczna i korzystna dla zdrowia seniorów, pod warunkiem stosowania ochrony SPF 50+, nawodnienia i unikania słońca w godzinach 10:00–16:00. Kluczem jest ograniczenie czasu na słońcu do 15–30 minut w odpowiedniej porze dnia.
Do najczęściej stosowanych przez seniorów leków fotouczulających należą tetracykliny, hydrochlorotiazyd, ibuprofen, niektóre leki na ciśnienie i statyny – pełną listę najlepiej omówić z lekarzem lub farmaceutą. Reakcja fotouczulająca może objawiać się nagłym, silnym zaczerwienieniem, pęcherzami lub wysypką nawet po krótkim kontakcie ze słońcem.
Tak – nawet przy zachmurzeniu do 80% promieniowania UV przenika przez chmury i może uszkadzać skórę, szczególnie wrażliwą u osób starszych. Codzienna aplikacja kremu z filtrem SPF 30–50+ jest zalecana przez dermatologów przez cały rok, nie tylko latem.